ਨੀਟ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਰੱਦ ਹੋਣ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਦਰਦ ਕਿਸਨੂੰ ਝੱਲਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ?
ਡਾ ਵਿਜੈ ਗਰਗ
ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਨੀਟ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਦਾਖਲਾ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹ ਲੱਖਾਂ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੇ ਸੁਪਨਿਆਂ, ਮਾਪਿਆਂ ਦੀਆਂ ਉਮੀਦਾਂ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਦੇ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਸੰਘਰਸ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਹਰ ਸਾਲ ਲੱਖਾਂ ਬੱਚੇ ਡਾਕਟਰ ਬਣਨ ਦਾ ਸੁਪਨਾ ਲੈ ਕੇ ਇਸ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਕੋਈ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਦੀਆਂ ਮਹਿੰਗੀਆਂ ਕੋਚਿੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਕੋਈ ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਛੋਟੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਕੇ ਰਾਤਾਂ ਜਾਗਦਾ ਹੈ। ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਸ਼ੌਕ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਕੋਈ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀਆਂ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਆਪਣੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਜਾਰੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਪਰ ਜਦੋਂ ਨੀਟ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਰੱਦ ਹੋਣ, ਪੇਪਰ ਲੀਕ ਜਾਂ ਪ੍ਰਬੰਧਕੀ ਗੜਬੜਾਂ ਦੀਆਂ ਖ਼ਬਰਾਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸਵਾਲ ਖੜ੍ਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਦਰਦ ਆਖ਼ਿਰ ਕਿਸਨੂੰ ਝੱਲਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ?
ਇਸ ਦਾ ਸਿੱਧਾ ਜਵਾਬ ਹੈ—ਉਹਨਾਂ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਕਈ ਸਾਲ ਇਸ ਇੱਕ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦਾ ਚੁੱਪ ਦਰਦ
ਨੀਟ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਸਿਰਫ਼ ਕਿਤਾਬਾਂ ਪੜ੍ਹਨ ਦਾ ਨਾਮ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨਕ ਦਬਾਅ, ਲਗਾਤਾਰ ਮੁਕਾਬਲੇ ਅਤੇ ਅਣਗਿਣਤ ਤਿਆਗਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਇੱਕ ਲੰਮਾ ਸਫ਼ਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਬੱਚੇ ਦਸਵੀਂ ਜਮਾਤ ਤੋਂ ਹੀ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਬਦਲ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਦਿਨਚਰੀ ਕਿਤਾਬਾਂ, ਟੈਸਟਾਂ, ਕੋਚਿੰਗ ਅਤੇ ਦੁਹਰਾਈ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਣ ਲੱਗਦੀ ਹੈ। ਦੋਸਤਾਂ ਨਾਲ ਸਮਾਂ ਘੱਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਖੇਡਾਂ, ਤਿਉਹਾਰ ਅਤੇ ਮਨੋਰੰਜਨ ਪਿੱਛੇ ਰਹਿ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਜਦੋਂ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਹ ਸੁਣਨ ਨੂੰ ਮਿਲੇ ਕਿ ਪੇਪਰ ਰੱਦ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਗੜਬੜਾਂ ਕਾਰਨ ਦੁਬਾਰਾ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਐਲਾਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਇਹ ਉਹਨਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਮਿਹਨਤ, ਉਮੀਦ ਅਤੇ ਭਰੋਸੇ ਨੂੰ ਝਟਕਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਕਈ ਬੱਚੇ ਬਾਹਰੋਂ ਸ਼ਾਂਤ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਅੰਦਰੋਂ ਉਹ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸੋਚਦੇ ਹਨ:
ਕੀ ਸਾਡੀ ਮਿਹਨਤ ਦੀ ਕੋਈ ਕਦਰ ਨਹੀਂ?
ਕੀ ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਨ ਦਾ ਕੋਈ ਲਾਭ ਨਹੀਂ?
ਕੀ ਸਿਸਟਮ ਸੱਚਮੁੱਚ ਨਿਰਪੱਖ ਹੈ?
ਕੀ ਸਾਨੂੰ ਫਿਰ ਉਹੀ ਮਾਨਸਿਕ ਦਬਾਅ ਸਹਿਣਾ ਪਵੇਗਾ?
ਇਮਾਨਦਾਰ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਝਟਕਾ
ਨੀਟ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਰੱਦ ਹੋਣ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਦਰਦ ਉਹਨਾਂ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਨਾਲ ਤਿਆਰੀ ਕੀਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਨੇ ਨਕਲ, ਗਲਤ ਰਸਤੇ ਜਾਂ ਸ਼ਾਰਟਕੱਟ ਦੀ ਬਜਾਏ ਸਿਰਫ਼ ਮਿਹਨਤ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਪੇਪਰ ਲੀਕ ਜਾਂ ਗੜਬੜਾਂ ਦੀਆਂ ਖ਼ਬਰਾਂ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨਕ ਝਟਕਾ ਬਣ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਿਸਟਮ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਨਿਆਂ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ।
ਇੱਕ ਮਿਹਨਤੀ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਮੁਕਾਬਲੇ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਡਰਦਾ, ਪਰ ਉਸਨੂੰ ਇਹ ਦਰਦ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸਦੀ ਮਿਹਨਤ ਨੂੰ ਬੇਇਮਾਨੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਅਣਡਿੱਠਾ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੀ ਪੀੜਾ ਹੋਰ ਵੱਡੀ
ਪਿੰਡਾਂ ਅਤੇ ਆਰਥਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਨੀਟ ਸਿਰਫ਼ ਕਰੀਅਰ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਕਿਸਮਤ ਬਦਲਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ:
- ਘੱਟ ਸਹੂਲਤਾਂ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹਨ,
- ਕਈ ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੂਰ ਕੋਚਿੰਗ ਲਈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ,
- ਇੰਟਰਨੈੱਟ ਅਤੇ ਸਟਡੀ ਮਟੀਰੀਅਲ ਦੀ ਘਾਟ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ,
- ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਾਈ ਸੰਭਾਲਦੇ ਹਨ।
ਜਦੋਂ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਰੱਦ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਮੁੜ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਦੇਣਾ ਸਿਰਫ਼ ਮਾਨਸਿਕ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਆਰਥਿਕ ਬੋਝ ਵੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਈ ਪਰਿਵਾਰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਕੋਚਿੰਗ, ਕਿਤਾਬਾਂ ਅਤੇ ਯਾਤਰਾ 'ਤੇ ਆਪਣੀ ਸਮਰੱਥਾ ਤੋਂ ਵੱਧ ਖਰਚ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਮਾਪਿਆਂ ਦਾ ਅਦਿੱਖ ਦਰਦ
ਨੀਟ ਦੇ ਹਰ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਇੱਕ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਕੁਰਬਾਨੀ ਲੁਕੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਕੋਈ ਪਿਤਾ ਵਾਧੂ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕੋਈ ਮਾਂ ਆਪਣੀਆਂ ਲੋੜਾਂ ਘੱਟ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਕਈ ਮਾਪੇ ਕਰਜ਼ ਲੈ ਕੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਕੋਚਿੰਗ ਫੀਸ ਭਰਦੇ ਹਨ।
ਜਦੋਂ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਰੱਦ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੁੱਖ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਟੁੱਟਦਾ ਦੇਖ ਕੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ ਕਿ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਸੰਭਾਲਿਆ ਜਾਵੇ।
ਉਹ ਖੁਦ ਵੀ ਸਮਾਜਿਕ ਦਬਾਅ ਸਹਿੰਦੇ ਹਨ:
ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦੇ ਸਵਾਲ,
ਗੁਆਂਢੀਆਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ,
ਅਤੇ ਭਵਿੱਖ ਦੀ ਚਿੰਤਾ।
ਪਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਦਰਦ ਇਹ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਉਮੀਦ ਘੱਟਦੀ ਦੇਖਦੇ ਹਨ।
ਮਾਨਸਿਕ ਸਿਹਤ ਦਾ ਵੱਡਾ ਸੰਕਟ
ਸਾਡੇ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਅਜੇ ਵੀ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੀ ਮਾਨਸਿਕ ਸਿਹਤ ਨੂੰ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ।
ਨੀਟ ਵਰਗੀਆਂ ਪ੍ਰਤੀਯੋਗੀ ਪ੍ਰੀਖਿਆਵਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਬਹੁਤ ਦਬਾਅ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਰੱਦ ਹੋਣ ਦੀ ਅਣਸ਼ਚਿਤਤਾ ਜੁੜ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਦਾ ਤਣਾਅ ਹੋਰ ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਈ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਵਿੱਚ:
ਨੀਂਦ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ,ਡਰ,ਚਿੰਤਾ,ਆਤਮ-ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੀ ਘਾਟ,ਅਤੇ ਮਾਨਸਿਕ ਥਕਾਵਟ ਵਧ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਕੁਝ ਬੱਚੇ ਆਪਣਾ ਦਰਦ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਸਾਂਝਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਉਹ ਚੁੱਪਚਾਪ ਸਭ ਕੁਝ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਰੱਖ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਕੋਚਿੰਗ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤੀ ਅਤੇ ਵਧਦਾ ਦਬਾਅ
ਅੱਜ ਨੀਟ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਉਦਯੋਗ ਬਣ ਚੁੱਕੀ ਹੈ। ਕਈ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਇੱਕ ਜਾਂ ਦੋ “ਡ੍ਰਾਪ ਸਾਲ” ਲੈ ਕੇ ਸਿਰਫ਼ ਨੀਟ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਪਹਿਚਾਣ ਹੀ “ਨੀਟ ਐਸਪੀਰੈਂਟ” ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਜਦੋਂ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਰੱਦ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਡਰ ਸਤਾਉਂਦਾ ਹੈ:
ਕੀ ਅਸੀਂ ਦੁਬਾਰਾ ਉਹੀ ਜੋਸ਼ ਲਿਆ ਸਕਾਂਗੇ?
ਕੀ ਇੱਕ ਹੋਰ ਸਾਲ ਲੱਗ ਜਾਵੇਗਾ?
ਲੋਕ ਕੀ ਕਹਿਣਗੇ?
ਕੀ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਤੋਂ ਪਿੱਛੇ ਰਹਿ ਜਾਵਾਂਗੇ?
ਇਹ ਸਵਾਲ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮਾਨਸਿਕ ਥਕਾਵਟ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵਧਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਕੁੜੀਆਂ ਲਈ ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਹੋਰ ਵੀ ਵੱਧ
ਕਈ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁੜੀਆਂ ਲਈ ਉੱਚ ਸਿੱਖਿਆ ਹਾਸਲ ਕਰਨਾ ਅਜੇ ਵੀ ਆਸਾਨ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਕੁਝ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨੀਟ ਇੱਕ “ਇੱਕੋ ਮੌਕਾ” ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਜੇ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਰੱਦ ਹੋ ਜਾਵੇ ਜਾਂ ਦੇਰੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਕੁਝ ਕੁੜੀਆਂ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ 'ਤੇ ਵਾਧੂ ਸਮਾਜਿਕ ਦਬਾਅ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਈ ਕੁੜੀਆਂ ਲਈ ਡਾਕਟਰ ਬਣਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਕਰੀਅਰ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਆਪਣੀ ਪਛਾਣ ਅਤੇ ਆਤਮਨਿਰਭਰਤਾ ਦੀ ਲੜਾਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਸਿਸਟਮ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਟੁੱਟਣਾ ਸਭ ਤੋਂ ਖ਼ਤਰਨਾਕ
ਇੱਕ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਸਿਰਫ਼ ਨੰਬਰ ਦੇਣ ਲਈ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਇਹ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਭਰੋਸਾ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਮਿਹਨਤ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲੇਗਾ।
ਜੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਪੇਪਰ ਲੀਕ, ਗੜਬੜਾਂ ਜਾਂ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਰੱਦ ਹੋਣ ਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਣ, ਤਾਂ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦਾ ਸਿਸਟਮ ਤੋਂ ਭਰੋਸਾ ਘੱਟ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਨੌਜਵਾਨ ਮਿਹਨਤ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਖੋਣ ਲੱਗਣ, ਤਾਂ ਇਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਮਾਜ ਲਈ ਚਿੰਤਾ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ।
ਇਸ ਸਮੇਂ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਕੀ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ?
ਅਜਿਹੇ ਸਮੇਂ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਇਹ ਕਹਿਣਾ ਕਾਫ਼ੀ ਨਹੀਂ ਕਿ “ਫਿਰ ਪੜ੍ਹ ਲਓ” ਜਾਂ “ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਣੋ”।
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ:
ਮਾਪਿਆਂ ਦਾ ਸਹਿਯੋਗ,
ਸਮਾਜ ਦੀ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲਤਾ,
ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਵੱਲੋਂ ਸਪਸ਼ਟ ਜਾਣਕਾਰੀ,
ਅਤੇ ਮਾਨਸਿਕ ਸਹਾਰਾ।
ਸਭ ਤੋਂ ਜ਼ਰੂਰੀ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਵੇ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਕੀਮਤ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਜੁੜੀ।
ਨਤੀਜਾ
ਨੀਟ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਰੱਦ ਹੋਣ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਦਰਦ ਉਹਨਾਂ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਝੱਲਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਨਾਲ ਮਿਹਨਤ ਕੀਤੀ, ਆਪਣੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਲਈ ਕੁਰਬਾਨੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਅਤੇ ਸਿਸਟਮ 'ਤੇ ਪੂਰਾ ਭਰੋਸਾ ਕੀਤਾ।
ਪਰ ਇਹ ਦਰਦ ਸਿਰਫ਼ ਉਹਨਾਂ ਤੱਕ ਸੀਮਿਤ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ। ਇਹ ਪਰਿਵਾਰਾਂ, ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਅਤੇ ਪੂਰੇ ਸਮਾਜ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਇੱਕ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਦਾ ਰੱਦ ਹੋਣਾ ਸਿਰਫ਼ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨਿਕ ਫ਼ੈਸਲਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਇਸਦੇ ਪਿੱਛੇ ਲੱਖਾਂ ਧੜਕਦੇ ਦਿਲ, ਅਧੂਰੇ ਸੁਪਨੇ ਅਤੇ ਟੁੱਟਦੀਆਂ ਉਮੀਦਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅਤੇ ਸ਼ਾਇਦ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸਵਾਲ ਇਹੀ ਹੈ—ਕੀ ਅਸੀਂ ਸਿਰਫ਼ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਾਂਗੇ, ਜਾਂ ਉਹਨਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਦਰਦ ਨੂੰ ਵੀ ਸਮਝਾਂਗੇ ਜੋ ਚੁੱਪਚਾਪ ਆਪਣਾ ਭਵਿੱਖ ਮੁੜ ਸੰਭਾਲਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ?
ਡਾ ਵਿਜੈ ਗਰਗ ਰਿਟਾਇਰਡ ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਅਜੂਕੇਸ਼ਨਲ ਕਾਲਮਨਵੀਸ਼ ਮਲੋਟ ਪੰਜਾਬ
